مراسم محرم آپارتاید مذهبی و گنداب آگاهی کاذب
ما فکر میکنیم که روشنفکران نباید چشم خود را بر زیربنای اقتصادی این دکان مذهبی ببندند. نهاد روحانیت شیعه (آخوندها، روضهخوانها و شرکای بورژوا-مذهبیشان) در واقع یک طبقهی استثمارگر روبنایی هستند. در کشوری که مردم نان شب ندارند، مخارج کلان دسترخوان نذری و تزیینات تکیهخانهها از جیب زحمتکشان ربوده میشود. این یک سیستم کلان مالی برای کلان نمودن شکم، ثروت و قدرت ملایان است. با نگاهی به واقعیتهای چند سال اخیر نشان میدهد که متولیان محرم و شرکای مذهبی در افغانستان به جای تبدیل این تجمعات به کانون مقاومت ضد استثمار و امپریالیسم دست به توافقهای ذلتبار با امارت طالبان زده اند. آنها برای حفظ دکان و بقای نفوذ خود، شروط طالبان مبنی بر تسلیم و اطاعت تودهها را فرا میخوانند. در کنار آن، دلالان سیاسی (از خلیلی و محقق تا تکنوکراتهای مذهبی فراری) سالها از محرم بهعنوان ابزاری برای منجمد کردن تودهها در قالبهای قومی و مذهبی استفاده کردهاند.
مطالب رسیدهگفتمان سوسیالیستی
روشنفکران، پیشروان و پویانِ راه آزادی!
جامعهی افغانستان امروز در میان دو لبهی قیچی ایدئولوژیک در حال تکهتکه شدن است. یکُسُو فاشیسم عریانِ تکفیری-طالب و داعشِ سنی و از سوی دیگر ارتجاع مذهبی شیعی. در این میان، وظیفهی روشنفکر انقلابی نه تماشا نمودن و عافیتطلبی؛ بلکه تیغ کشیدن بر پیکر تمامی توهماتی است که مردم زحمتکش را در بند اسارت فکری نگهداشته است.
مراسم ماه محرم و مناسک عاشورا یکی از مستحکمترین خاکریزهای این آگاهی کاذب است که باید بدون تعلل با اتکا به متدولوژی علمی به نقد کشیده شود.
کارل مارکس فیلسوف آگاه صراحتاً بیان داشته که «مذهب افیون تودههاست». مناسک [مراسم] محرم در جهانِ امروز بهویژه در جغرافیای ستمدیدۀ ما مصداق بارز این تخدیر سیستماتیک است. جامعهای که زیر بار فقر، بیکاری و آپارتاید جنسیتی طالبان کمر خم کرده است، باروت آماده انفجار است. اما دستگاه ایدئولوژیک محرم، این خشم سراسری علیه ظالمان زنده را به درون چاهِ تاریکِ سینهزنی و قمهزنی برای مظلومان تاریخ هدایت میکند. تودهها با گریستن بر واقعهای در ۱۴۰۰ سال پیش، به لحاظ روانی تخلیه میشوند و با مصارف گزاف تحت عنوان نذر و خیرات برای کشته شدگان ۱۴۰۰ سال قبل با وجدانی کاذب و کاهلی انقلابی به خانههای خود باز میگردند
در ضمنِ عاشورا فرهنگ مظلومیت موروثی و انتظار برای منجی موهوم را همه ساله تقویت میکند. این دقیقاً علیه اصلِ انسانیت و علمی (رهایی تودهها به دست خود تودهها) است. این مناسک به زحمتکشان میآموزد که تقدیر طبقاتی خود را بپذیرند و پاداش رنجهایشان را در پس از مرگ بجویند.
ما فکر میکنیم که روشنفکران نباید چشم خود را بر زیربنای اقتصادی این دکان مذهبی ببندند. نهاد روحانیت شیعه (آخوندها، روضهخوانها و شرکای بورژوا-مذهبیشان) در واقع یک طبقهی استثمارگر روبنایی هستند. در کشوری که مردم نان شب ندارند، مخارج کلان دسترخوان نذری و تزیینات تکیهخانهها از جیب زحمتکشان ربوده میشود. این یک سیستم کلان مالی برای کلان نمودن شکم، ثروت و قدرت ملایان است. با نگاهی به واقعیتهای چند سال اخیر نشان میدهد که متولیان محرم و شرکای مذهبی در افغانستان به جای تبدیل این تجمعات به کانون مقاومت ضد استثمار و امپریالیسم دست به توافقهای ذلتبار با امارت طالبان زده اند. آنها برای حفظ دکان و بقای نفوذ خود، شروط طالبان مبنی بر تسلیم و اطاعت تودهها را فرا میخوانند. در کنار آن، دلالان سیاسی (از خلیلی و محقق تا تکنوکراتهای مذهبی فراری) سالها از محرم بهعنوان ابزاری برای منجمد کردن تودهها در قالبهای قومی و مذهبی استفاده کردهاند.
بنابراین؛ محرم مانع میشود که کارگر و دهقانِ شیعهی هزاره یا تاجیک، دست برادری به کارگر و دهقان سنی پشتون یا ازبیک بدهد. این مراسم دشمن واقعی(سرمایهداری بوروکراتیک طالبی و امپریالیسم حامی آن) را پنهان کرده و تضاد فرعی مذهبی را به جای تضاد اصلی مینشاند.
پیشنهاد مینماییم که ستایشگری سنن عقبماندۀ خلق به بهانهی احترام به عقاید، خیانت به امر رهایی است. مردم را نباید در جهل مقدس رها کرد؛ اما وظیفهای ما:
۱. بر ملا کردن چهره سازشکار ملاها است که دست در دست طالبان دارند.
۲. کانالیزه کردن خشم مردم از آسمان موهوم به زمین واقعی از سوگ حسینی به جنگ طبقاتی، در جادههای هرات، کابل و مزار.
قدرت ارتجاع، چه طالبی و چه آخوندی، ببر کاغذی است، مشروط به آن که آگاهی انقلابی جایگزین افیون مذهبی شود.
لطفا نظرات خود را با ما شریک سازید
مخاطبین گرامی برای برقراری ارتباط با اتحاد مبارزان سوسیالیست میتوانید با استفاده ازین فورم با ما در ارتباط باشید، سوالات و نظراتتان را با ما در میان بگذارید، با ما بیشتر آشنا شوید و گزارشات تصویری، صوتی و نوشتاری خود را برای ما ارسال کنید.